Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when in safe_mode or an open_basedir is set in /www/motocykle_www/honda-katowice.info/c4/index.php on line 175
Sojusz Lewicy Demokratycznej – Wikipedia, wolna encyklopedia

Sojusz Lewicy Demokratycznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Sojusz Lewicy Demokratycznej
Lider Grzegorz Napieralski
Data założenia 15 kwietnia 1999
Adres siedziby ul. Rozbrat 44 A,
00-419 Warszawa
Ideologia polityczna socjaldemokracja
Deklarowane
poglądy gospodarcze
państwo opiekuńcze
Liczba członków ok. 72 000
(wrzesień 2007)
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodówka Socjalistyczna
Europejska Grupa
Parlamentarna
Postępowy Sojusz Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim
Młodzieżówka Federacja Młodych Socjaldemokratów
Barwy      czerwony
Obecni posłowie 40[1]
Obecni senatorowie 1
Obecni eurodeputowani 6
strona oficjalna
Ten artykuł jest częścią serii
Polityka Polski
 p  d  e 
Godło RP

Wikiprojekt Polityka

Sojusz Lewicy Demokratycznej (SLD) – polska centrolewicowa partia polityczna, założona 15 kwietnia 1999 (zarejestrowana sądownie 17 maja 1999) przez działaczy większości organizacji wchodzących w skład koalicji SLD.

Spis treści

edytuj Program polityczny

  • SLD oficjalnie deklaruje program nowoczesnej socjaldemokracji.
  • Sojusz Lewicy Demokratycznej popiera zachowanie większości funkcji socjalnych państwa (w tym edukacji i służby zdrowia).
  • SLD jest za świeckością państwa i tolerancją światopoglądową, a także równym statusem kobiet i mężczyzn.

Do postulatów SLD należy m.in.:

Partia sprzeciwia się m.in.:

edytuj Struktura i działacze

edytuj Zarząd Krajowy

Przewodniczący:

Wiceprzewodniczący:

Sekretarz Generalny:

Pozostali członkowie:

edytuj Przewodniczący SLD

Rzecznikiem prasowym partii jest Tomasz Kalita. Organizacja młodzieżowa SLD to Federacja Młodych Socjaldemokratów.

edytuj Historia SLD

edytuj Koalicja Sojuszu Lewicy Demokratycznej

Po samorozwiązaniu PZPR, część działaczy podjęła decyzję o założeniu dwóch nowych partii socjaldemokratycznych, główną z nich była założona w styczniu 1990 Socjaldemokracja Rzeczypospolitej Polskiej.

Sojusz Lewicy Demokratycznej był początkowo koalicją wyborczą lewicowych ugrupowań politycznych: partii, związków zawodowych i ich federacji oraz stowarzyszeń społecznych, utworzoną jako komitet wyborczy w 1991. Główną siłą była Socjaldemokracja Rzeczypospolitej Polskiej. Koalicja ta była ponownie, aczkolwiek w różnym składzie, odtwarzana w kolejnych wyborach parlamentarnych w latach 1993 i 1997; każdorazowo zawierano nowe umowy koalicyjne.

Lista sygnatariuszy koalicji SLD w wyborach w 1997 (pełna lista; kolejność według kolejności podpisów na umowie koalicyjnej):

Przewodniczący Krajowego Komitetu Wyborczego SLD: Włodzimierz Cimoszewicz

W związku z wejściem w życie nowej Konstytucji RP, która prawo do zgłaszania kandydatów na posłów i na senatorów przyznała partiom politycznym i wyborcom, wykluczając organizacje społeczne, w dniu 15 kwietnia 1999 SLD przekształcił się w partię polityczną, część partii składowych koalicji (m.in. PPS, RLP, Proletariat) odmówiło przystąpienia do nowej partii.

edytuj Partia Sojusz Lewicy Demokratycznej

Spotkanie prounijne SLD (2003), m.in. Andrzej Szejna, Leszek Miller, Józef Oleksy, Marek Dyduch

SLD weszło do rządu koalicyjnego w III RP po raz pierwszy po wyborach z 19 września 1993, mając 168 mandatów. Koalicyjny PSL posiadał ich wówczas 127. Premierem został kandydat PSL Waldemar Pawlak. Do opozycji należały w tamtej kadencji Sejmu: Unia Pracy, Unia Wolności, Bezpartyjny Blok Wspierania Reform, Konfederacja Polski Niepodległej, Mniejszość Niemiecka, Koło Nowa Demokracja oraz Polska Partia Socjalistyczna. W wyniku zmian w ustaleniach koalicyjnych 7 marca 1995 premierem został Józef Oleksy, który – po oskarżeniu przez członka własnego rządu, ministra spraw wewnętrznych A. Milczanowskiego o szpiegostwo – zrezygnował 26 stycznia 1996 z pełnionego urzędu. Józefa Oleksego na tym stanowisku zastąpił Włodzimierz Cimoszewicz, który pełnił tę funkcję do 17 października 1997.

Koalicja SLD-UP wygrała wybory parlamentarne w 2001. Premierem został wtedy Leszek Miller, który pełnił urząd do 2 maja 2004. Jego następca został Marek Belka. Rządy SLD przyczyniły się do ukończenia negocjacji akcesyjnych z Unią Europejską (szczyt w Kopenhadze 13 grudnia 2002) i do wzrostu gospodarczego przy jednoczesnym znaczącym wzroście zadłużenia państwa i powiększeniu deficytu handlowego. Do dziś niewyjaśniona została sprawa dostaw gazu do Polski, kiedy to rząd Leszka Millera zerwał negocjacje w sprawie dostaw gazu z Norwegii na rzecz pogłębienia monopolu rosyjskiego.

Na konwencji w 2004 zmieniono prezydium SLD. Nowym szefem został Krzysztof Janik, a wiceszefami Katarzyna Piekarska i Grzegorz Napieralski.

Pod wpływem narastających konfliktów w łonie partii, 26 marca 2004 grupa działaczy SLD z marszałkiem Sejmu Markiem Borowskim założyła nową partię pod nazwą Socjaldemokracja Polska (SdPl). Kontynuacją konfliktu wewnątrz SLD było odejście kolejnych działaczy i posłów do nowo utworzonej Partii Demokratycznej. 21 maja 2005 kierownictwo SLD (przewodniczący, wiceprzewodniczący oraz przewodniczący klubu parlamentarnego) podało się do dymisji. Na konwencji partii 29 maja 2005 członkowie wybrali nowe władze z dotychczasowym ministrem rolnictwa w rządzie Marka Belki, Wojciechem Olejniczakiem na czele.

Przed wyborami samorządowymi w 2006 SLD wszedł wraz z UP, PD oraz SdPl w skład koalicyjnego porozumienia Lewica i Demokraci. Współpracę kontynuowano po wyborach, Wojciech Olejniczak został jednym z przewodniczących powołanego 18 stycznia 2007 Komitetu Porozumiewawczego koalicji. W marcu 2007 były przewodniczący partii Józef Oleksy został wykluczony z partii po ujawnieniu przez "Dziennik" tzw. taśm Oleksego – podsłuchanej rozmowy polityka z biznesmenem Aleksandrem Gudzowatym. We wrześniu tego samego roku partię opuścił kolejny jej były przewodniczący – Leszek Miller.

Po wyborach parlamentarnych w 2007 posłowie SLD stanowili większość w klubie poselskim LiD (40 z 53). 29 marca 2008 zakończyła się współpraca wszystkich czterech partii w ramach LiD, po czym posłowie PD, a następnie SdPl opuścili klub. 22 kwietnia 2008 powstał w Sejmie nowy klub poselski o nazwie "Lewica", który utworzyło dotychczasowych 40 posłów SLD oraz 2 dotychczasowych posłów Socjaldemokracji Polskiej. W późniejszym okresie do klubu dołączyli kolejni byli czonkowie SdPl. Aktualnie dwoje z nich należy do Unii Pracy, podobnie jak Elżbieta Zakrzewska, która objęła mandat po zmarłym w katastrofie lotniczej Jerzym Szmajdzińskim.

31 maja 2008 nowym przewodniczącym Sojuszu został Grzegorz Napieralski. W 2010 byli premierzy i byli przewodniczący partii Leszek Miller oraz Józef Oleksy powrócili do SLD.

edytuj Katastrofa lotnicza w 2010

Wśród osób lecących 10 kwietnia wraz z prezydentem Lechem Kaczyńskim do Katynia znaleźli się również działacze Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zginęło wówczas troje posłów klubu Lewica: dwoje wiceprzewodniczących SLD – Jolanta Szymanek-Deresz i kandydat partii w wyborach prezydenckich w 2010 Jerzy Szmajdziński, a także współpracująca z SLD bezpartyjna posłanka klubu Izabela Jaruga-Nowacka.

edytuj Wybory samorządowe

edytuj 2002

W wyborach samorządowych 27 października 2002 koalicja SLD-UP uzyskała 24,65% głosów i 189 miejsc w sejmikach wojewódzkich.

edytuj 2006

5 lutego 2006 Sojusz Lewicy Demokratycznej i Unia Pracy podpisały porozumienie wyborcze zakładające wspólny start w wyborach samorządowych w 2006 6 kwietnia 2006 podobne porozumienie z SLD podpisały następując organizacje i partie:

3 września 2006 Sojusz Lewicy Demokratycznej wraz z Partią Demokratyczną-demokraci.pl, Socjaldemokracją Polską i Unią Pracy oficjalnie wszedł w skład koalicji samorządowej Porozumienie Lewicy i Demokratów – Wspólna Polska.

edytuj Wybory parlamentarne

Poparcie SLD w wyborach parlamentarnych

edytuj 2001

W wyborach parlamentarnych 26 września 2001, podczas których SLD uczestniczyło w koalicji z Unią Pracy (SLD-UP), partia uzyskała 201 (koalicja ogółem 216) mandatów poselskich i wraz PSL i UP współtworzyła rząd pod przewodnictwem Leszka Millera.

Najlepszy wynik do Sejmu koalicja (SLD-UP) uzyskała w okręgu wyborczym Sosnowiec (64,4%).

edytuj 2005

Przed wyborami do Sejmu i Senatu, które odbyły się 25 września 2005, SLD podpisał porozumienie wyborcze z OPZZ, Unią Lewicy, w wyniku czego kandydaci na posłów i senatorów z tych organizacji i partii kandydowali z listy wyborczej SLD w całym kraju. W wyborach do Sejmu na Sojusz zagłosowało 1 335 257 ludzi co stanowi 11,31% osób biorących udział w wyborach. Pozwoliło to zdobycie 55 miejsc w niższej izbie parlamentu i zajęcie tam 4. miejsca. Klęską okazały się wybory do Senatu; SLD nie zdobyło ani jednego mandatu.

Najlepszy Wynik do Sejmu Sojusz Lewicy Demokratycznej uzyskał w okręgu wyborczym Sosnowiec (20%). Swojego przedstawiciela w Senacie Sojusz uzyskał jednak w wyborach uzupełniających 29 stycznia 2007 w okręgu elbląskim (został nim Władysław Mańkut)</ref>.

edytuj 2007

W wyborach 21 października 2007 SLD brało udział w ramach koalicji Lewica i Demokraci, która uzyskała łącznie 13,2% głosów – 53 mandaty w Sejmie. Do Senatu RP LiD nie wprowadził żadnego kandydata.

edytuj Wybory do Parlamentu Europejskiego

edytuj 2004

W wyborach do Parlamentu Europejskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej również znajdował się w koalicji z Unią Pracy. Koalicja zdobyła 561 311 głosów, czyli 9,3%, co pozwoliło to na uzyskanie 5 mandatów (w tym 4 dla SLD).

edytuj 2009

W wyborach w 2009 SLD odrzucił ofertę współpracy z Porozumieniem dla Przyszłości Dariusza Rosatiego i zdecydowało się reaktywować koalicję Sojusz Lewicy Demokratycznej - Unia Pracy, z listy której oprócz SLD i UP startowali również kandydaci Krajowej Partii Emerytów i Rencistów. Komitet SLD-UP uzyskał 908 765 głosów (12,34%), zajmując 3. miejsce i wprowadzając do PE 7 deputowanych (w tym 6 z SLD).

edytuj Wybory prezydenckie

edytuj 2000

W wyborach prezydenckich w 2000 SLD nie wystawił kandydata, ale poparł Aleksandra Kwaśniewskiego, którego wysunął w 1995. Kwaśniewski wygrał w I turze, uzyskując 53,9% głosów.

edytuj 2005

W wyborach SLD poparło kandydaturę Włodzimierza Cimoszewicza, który ostatecznie wycofał się przed głosowaniem. Więcej informacji można znaleźć tutaj.

edytuj 2010

Kandydat SLD w wyborach prezydenckich w 2010 został ogłoszony na konwencji programowej 19 grudnia 2009. Został nim Jerzy Szmajdziński. 10 kwietnia 2010 zginął on w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. 12 dni później zarząd partii zdecydował, że kandydatem partii będzie jej przewodniczący Grzegorz Napieralski. W wyborach, które odbyły się 20 czerwca, uzyskał on 13,68% i zajął 3. miejsce spośród 10 kandydatów[2]. W drugiej turze partia nie poparła oficjalnie żadnego z kandydatów.

edytuj Poparcie

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty (Sejm) Zmiana Mandaty (Senat) Zmiana
1991 11,91% - 60 - 4 -
1993 20,41% Green Arrow Up Darker.svg 8,50 171 Green Arrow Up Darker.svg 111 37 Green Arrow Up Darker.svg 33
1997 27,13% Green Arrow Up Darker.svg 6,72 164 Red Arrow Down.svg 7 28 Red Arrow Down.svg 9
2001[3] 41,04% Green Arrow Up Darker.svg 13,91 216[4] Green Arrow Up Darker.svg 55 75[5] Green Arrow Up Darker.svg 47
2005 11,31% Red Arrow Down.svg 29,73 55 Red Arrow Down.svg 162 0 Red Arrow Down.svg 75
2007[6] 13,15% Green Arrow Up Darker.svg 1,84 53[7] Red Arrow Down.svg 2 1[8] Green Arrow Up Darker.svg 1
Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego (wspólnie z UP)
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty Zmiana L. miejsc dla Polski
2004 9,3% - 5[9] - 54
2009 12,34% Green Arrow Up Darker.svg 3,04 7[10] Green Arrow Up Darker.svg 2 50
Wyniki w wyborach prezydenckich
Wybory Kandydat Głosowanie Poparcie Uwagi
1995
Aleksander Kwaśniewski I tura 35,11% Przejście do II tury
II tura 51,72% Zwycięstwo Aleksandra Kwaśniewskiego
2000
Aleksander Kwaśniewski I tura 53,90% Zwycięstwo Aleksandra Kwaśniewskiego
2005
Włodzimierz Cimoszewicz - - Kandydat wycofał się
2010
Grzegorz Napieralski I tura 13,68% Kandydat nie przeszedł do II tury

edytuj Kongresy SLD

Zgodnie ze statutem Sojuszu Lewicy Demokratycznej kongres jest najwyższą władzą uchwałodawczą partii. Jest uprawniony do zatwierdzania połączenia z inną partią i jako jedyny organ może podjąć uchwałę o rozwiązaniu partii. Zwoływany jest nie rzadziej, niż co 4 lata.

Dotychczasowe Kongresy SLD:

  1. 18-19 grudnia 1999
  2. 29-30 czerwca 2003
  3. 18-19 grudnia 2004
  4. 31 maja – 1 czerwca 2008

edytuj Platformy Programowe SLD

  • Rada Ekologiczna SLD "Środowisko i Rozwój"
  • Platforma "Porozumienie dla Zdrowia"
  • Forum Równych Szans i Praw Kobiet
  • Forum Dialogu Światopoglądowego
  • Platforma Programowa ds. Wsi i Rolnictwa
  • Forum "Rozwój i Praca"
  • Platforma Socjalistyczna SLD
  • Platforma samorządowa
  • Platforma Międzynarodowa
  • Platforma Programowa "Nowoczesna Lewica"
  • Platforma Programowa SLD "Socjaldemokratyczna Przyszłość"
  • Platforma Programowa "Prawo – Demokracja – Solidarność"

edytuj Zobacz też

Wikinews
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Sojuszu Lewicy Demokratycznej
Commons in image icon.svg
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Sojusz Lewicy Demokratycznej

Przypisy

  1. członkowie klubu poselskiego Lewica, nie licząc członków UP
  2. Serwis PKW – Wybory 2010
  3. koalicja SLD-UP
  4. sam SLD 200
  5. wraz z Unią Pracy
  6. koalicja Lewica i Demokraci
  7. sam SLD 40
  8. wybrany jako kandydat niezależny
  9. sam SLD 4
  10. sam SLD 6

edytuj Linki zewnętrzne

personal loans flekso personal loans silniki prądu stałego wykonawcy albumy